Jul 022014
 
Terug van weggeweest las ik laatst iemand schrijven over zijn opa. Hij wilde graag, op momenten, zijn opa zijn. Dingen waren toen (lang geleden) makkelijker volgens hem. Je werkte, kwam moe thuis, at, rookte een paar sigaretten of sigaren, nam een jenevertje of een beugelfles, gaf aan welk beleg op brood moest aan moeders de vrouw en ging naar bed. Volgende dag…..zelfde ritueel! Heb je dan een goed beeld van opa? Wil je dat? Of is dat een idealistische voorstelling van hoe het ook zou kunnen zijn als de omstandigheden zijn zoals ze zouden kunnen zijn als de hersenen van de hedentendaagse niet zo vertroebeld zouden zijn. Zo wat een zin! Maar onzin is het natuurlijk wel. Mijn opa had het echt niet tof, althans van wat ik er van begrepen heb. Want een groot deel heb ik van mijn vader. Mijn opa zei ook wel eens dat het leven in zijn tijd niet altijd even makkelijk was. En gezien de ontwikkelingen van de moderne techniek in verhouding tot fysieke arbeid kan ik dat alleen maar staven.
Maar mijn opa was vooral vader, vader van mijn vader. Mijn andere opa, die was dan weer vader van mijn moeder, was anders. Schat van een man, echt opa voor mij, maar anders. Overigens heeft die opa mij heel veel geleerd (geen idee wat allemaal maar geheid levenswijsheid) Maar toch anders dan de vader van mijn vader. Ik ga ook echt niet proberen het uit te leggen, of aangeven dat de 1 meer/beter/anders was dan de ander. Nee het verschil is de vader van mijn vader. Hij, mijn opa, was DE MAN die het verschil maakte voor mijn vader. In vele dingen zijn voorbeeld. In vele dingen ook de man aan wie mijn vader zich optrok, op terug viel als hij het even niet wist. En dus…………..was de vader van mijn vader bijna almachtig. Want als mijn vader, de man waar ik naar op keek, het niet wist, ging hij, mijn vader, naar het orakel, zijn vader! Wat een man moet dat zijn, ging het door mij heen, als mijn vader hem vraagt om advies.
Ik ben zelf inmiddels ruim twintig jaar vader. En ben enorm trots op onze twee zoons Noell Brouwer en Calvin Brouwer. Vind het echter enorm jammer dat mijn vader deze twee jonge evenbeelden van hem niet heeft mogen kennen. Evenbeelden niet qua uiterlijk (pffffffff) maar wel humor en andere zaken. Vind het ook erg jammer dat onze zoons hem niet hebben leren kennen. Niet anders dan via mij. Gelukkig hebben ze nog wel een andere opa. Mijn schoonvader, vader van Jolanda. Maar dat is toch anders, is niet de vader van hun vader. Is niet de vader waaraan hun vader vraagt ‘hoe nu verder’. (heb ik wel gedaan maar dan anders)
Mijn vader….., ik mis hem elke dag. Zijn humor, zijn wijze levenslessen en het ‘jongien’ . Ik besef en realiseer me steeds meer; vader zijn is iets bijzonders. Ik besef en realiseer me ook steeds meer; een vader hebben is bijzonder. Ik hoef geen man die een vader verloren heeft, uit te leggen wat ik hier getypt heb. Ik tik met opzet MAN, de vrouw zal het ook hebben maar niet met mijn, mannelijke, gevoelens. Hoe dan ook, vader zijn is iets bijzonders. Geniet vooral van het vader zijn, je hebt soms maar zo’n korte periode want kinderen worden sneller groot dan je denkt.
Mam, een moeder is altijd bijzonder, voor dochter en zoon, niet meer bijzonder dan pap, maar anders, luv joe!
 
Apr 142014
 
Het is even geleden maar ik ben er weer hoor! Eigenlijk en feitelijk ook niet weggeweest. Maar soms nemen andere zaken je zodanig in beslag dat je niet toekomt aan bloggen.
Vandaag zie ik op Facebook een, niet al te nieuw stuk, voorbij komen in Vrij Nederland door Vera Keur en Theo van Stegeren over klimaatexpert Clive Hamilton en zijn boek Requiem for a Species Nou ben ik niet echt thuis in dit hele gebeuren maar ik schrik er toch wel van. Er schieten toch zaken door mijn hoofd als wanneer is het zover, is er nog toekomst voor onze kinderen? Zijn we zo egoïstisch geweest in de voorgaande jaren?
Terug naar vroeger kan niet zegt deze Clive Hamilton, kijk dat snap ik dan weer wel. Daar hoef je geen geleerde voor te zijn. Dat wordt natuurlijk anders als je diep geloof hebt in de DeLorean DMC 12 van Marty McFly en Dr. Emmet Brown in de trilogie Back to the Future. Voor ons destijds science fiction. Waar we in de jaren 80 zaken voorbij zagen komen die inderdaad science fiction waren, zijn ze nu heel normaal. Mobiele telefoons, magnetron, elektrische auto’s, tablets en nog veel meer. Vooruitgang is dat. Maar als ik dan lees wat deze vooruitgang ons gaat kosten…………..Is het dat wel waard? Kunnen we dan echt niet anders dan vooruitgaan en onszelf systematisch vernietigen?
Wordt het voor onze kinderen dan pappen en nathouden? Als je het stuk en vele andere stukken gerelateerd daaraan, mag geloven wel. We hebben de techniek, kennis en benodigdheden om inderdaad te gaan pappen en nathouden. Maar is dat genoeg? Ik zie al een beeld van Under the Dome………..Mensen Under the Dome bouwen een nieuwe toekomst op. De mensen buiten de Dome sterven langzaam uit. Hoezo science fiction? Of is dit doemdenkerij?
Ons menselijk ras, zo is al jaren gebleken, heeft het vermogen zich aan te passen aan veranderende omstandigheden. Ja dat zal ook onder deze omstandigheden het geval zijn. Want…..ik ben positief gestemd. Ik kan natuurlijk, zoals al velen hebben gedaan, de handen ten hemel werpen en me vertwijfeld af gaan vragen of we er morgen nog zijn. Dat is overigens sowieso per persoon verschillend. Er zijn mensen die zeggen dat Clive hen de hoop op een toekomst heeft ontnomen door dit schrijven…………..Ik ken deze mensen niet persoonlijk maar vraag me oprecht af welk toekomst beeld deze mensen überhaupt hebben. Leven bij de dag is natuurlijk niet voor een ieder weggelegd maar het beste en mooiste halen uit de momenten die je gegund zijn zou een ieder wel in overweging kunnen nemen lijkt me.
Klimaat, een onderdeel van de meteorologie. Klimaatverandering onderdeel van discussie wereldwijd. Is het de politiek die ons in de maling neemt? De Illuminatie die het een en ander nog te goed hebben van dees en geen? Of spreekt Clive gewoon de waarheid? Wat de toekomst ook moge brengen, we zijn er zelf, mede, verantwoordelijk voor. Dus maak er wat van! Cheers loeterrs. Mocht je geïnteresseerd zijn, het stuk is hier te lezen. Het boek hier te bestellen.
Dec 272013
 
Het jaar voorbij
Ja nog heel even en het jaar 2013 is weer voorbij. Nou ja weer…..als het even niet mee zit lijkt alles langer te duren. Voor ons betekende het dat we zaken die we in januari 2013 hoopten af te ronden zijn nog steeds niet afgerond. Ach, ik weet het zijn slechts jaren op een mensen leven en als je er dan imiddels 50 op hebt zitten is alles relatief. Zo ook gebeurtenissen. Op het moment van plaatsvinden kan het van zodanige invloed zijn dat je er een hartverzakking van krijgt. Wanneer je terug kijkt is het makkelijker te plaatsen.  Wanneer je terug kijkt…….
Nou dat wil ik wel even doen. Als alle nieuwszenders het kunnen dan zou ik dat ook moeten kunnen. Begin gewoon iedere keer bij ons zelf en neem dan wat zaken door die in mijn ogen interessant waren.
Januari: voor ons dus niet zo tof en Ierland neemt het voorzitterschap over van Cyprus betreffende de Raad van bestuur van de Europeesche Unie.
Februari: had beter gekund in mijn ogen en paus Benedictus XVI treed af
Maart: druk maar gaat nog niet tof en paus Franciscus wordt geinstalleerd.
April: nog drukker maar schiet nog steeds niet op en we hebben de troonsopvolging in Nederland.
Nah wordt toch wel heel negatief zo. Inmiddels gewoon zin in het voorjaar. Zet ook gelijk een andere stemming. Mei is anders, je schrijft het anders, beleeft het anders en Bayern Munchen wint onder bezielende leiding van Robben de Champions League.
Juni en juli vliegen voorbij alsof het niets is. Het is zomer, op papier dan. In juni start de Tour en in juli stopt deze weer. Ondertussen hebben we aan het eind van de maand juli ook nog een officiele hittegolf.
Augustus, in Egypte roepen ze de noodtoestand uit. Iets wat bij ons al maanden aan de orde is.
September: Tokio krijgt de zomerspelen van 2020 toegespeeld door het IOC. En ik werk inmiddels bij HKC Hony en dat is erg positief.
Oktober: ik word 50. En het boek Gijp van Michel van Egmond over het leven van René van der Gijp wint de NS Publieksprijs voor het Nederlandse Boek.
November: ik krijg een contract aangeboden van Johan Bleijenburg van HKC Hony mode. Fantastisch, onder de pannen bij de mooiste mannenmode winkel van Zwolle en omgeving. Ondertussen wordt de sperweruil hier in Zwolle gesignaleerd.
En nu? December: kerst 2013. Als ik nu een familie diner zou willen organiseren zouden er helaas heel veel mensen ontbreken. Velen omdat ze er eenvoudigweg niet meer zijn en dus moeilijk kunnen aanschuiven. Al zijn ze er in gedachten altijd bij. De stemmen en geluid van de messen, vorken op de borden ontbreekt. Ik mis soms de stem van mijn vader. Enorm! Dat is met geen pen te beschrijven.  Simpel een vraag stellen, zijn antwoord, wat ik toch weer naast me neerlegde omdat ik dacht alles beter te weten, (ja ik weet wat sommigen nu denkenJ) in mijn hoofd horend. Maar wel horend ‘doe het maar zo of zo jongien’ heerlijk. Melancholies op 2e kerstdag maar o zo waar.
We missen allemaal onze dierbaren rond deze dagen. Met de nadruk op ‘dierbaren’ Er zijn er, en die ervaring heb ik inmiddels, die zich wellicht ooit als ‘dierbaar’ in je kring heeft begeven maar zich hebben gedragen als ‘dierbarbaren’. Ik heb daar afscheid van genomen. Klaar mee! Ik ga voor eigen belang. En dat van mijn gezin! Rest? Komt zoals het komt en gaat zoals het gaat. Mocht je dit lezen als dierbare dan weet je wat ik bedoel. Mocht je dit lezen als ‘dierbarbaar’ weet je het ook.
Leren doe je door te luisteren en niet door te praten, oordelen en veroordelen.
 
Dec 082013
 

Tweet WVTTK, velen kennen deze afkorting wel. Voor diegene die het niet weten, Wat Verder Ter Tafel Komt. Vaak gebruikt bij vergaderingen etc. Ik gebruik hem in een iets andere context. Gewoon omdat mij van alles door het hoofd schoot afgelopen week. Sinterklaas, het overlijden van Paul Walker vorige weekend, Kerst, het overlijden van Mandela [...]

Nov 032013
 

Tweet Deze week werd hij 20. Een mijlpaal net als die van mij 2 weken eerder. Omstandigheden maken dat we anders met de verjaardagen omgaan dan anders. Bewust kies ik voor anders dan anders omdat het ook gewoon anders is. Minder uitbundig, minder aandacht, onrust in de geledingen, niet altijd alles pais en vree etc. [...]

Oct 172013
 

Tweet Yep, 50! Vandaag vijftig jaar geleden geboren. Zeker een mijlpaal, voor mij met name om de simpele reden dat ik me gezegend voel deze mijlpaal te hebben bereikt. Hoef er ook niet zozeer bij stil te staan. Waar ik wel bij stil wil staan is dat er zoveel zijn die deze leeftijd niet halen [...]

Apr 212013
 

Tweet Bijna een jaar geleden heb ik de laatste keer geblogd. En wat is er in die tijd veel verandert! Enerzijds gelukkig maar aan de andere kant veranderen er ook zaken waarvan ik zoiets heb van ‘dat was niet nodig’. Zo hebben we afscheid moeten nemen van Monica Zwarthoff. Strijdvaardig ging zei het gevecht aan [...]

Jun 272012
 

Tweet Mijn moeder zei het jaren geleden al, in de periode dat ik bij ieder advies van mijn ouders dacht ‘yeah right, het zal wel’ het belangrijkste wat er is is gezondheid. Inmiddels ben ik een aantal jaren verder en kan ik bogen op de nodige levenservaringen. Hele mooie ervaringen, een mooie lieve vrouw, lieve [...]

May 242012
 

Tweet Er kan nog een boot komen………. Ja lach maar, het is uiterst vervelend. Sinds enige tijd ga ik regelmatig over de Mastenbroekerbrug die ons mooie Stadshagen verbindt met de stad Zwolle. De keren dat ik er dan over heen ga zijn in die uren dat heel veel andere mensen dat ook doen. Ze noemen [...]

Mar 082012
 

Tweet Aanleiding Sinds enige tijd ben ik, na jaren van zelfstandigheid, aan het solliciteren gegaan. Uiteraard niet om mijn horizon te verbreden maar om bedrijfseconomische redenen en laten we het houden op gezondheid redenen. Nu is er in beginsel natuurlijk niks mis met solliciteren. Al ligt het voor de een wellicht wel even wat anders [...]